Bahrajn:

Już w odległych czasach starożytnych (III tysiąclecie p.n.e.) obecny Bahrajn był portem i centrum handlowym (na drodze z państwa Sumerów do doliny Indusu). W IV w. obszar kraju podbili perscy Sassanidzi.konta osobiste - najlepsza wróżka sms - Baterie łazienkowe W VIII w. kraj został podporządkowany arabskiej dynastii Abbasydów, w 1521 r. Portugalii, następnie (od XVII w. do 1782 r.) wchodził w skład imperium perskiego. W 1783 r. w Bahrajnie utworzono szejkanat (ród al-Chalifa włada krajem do tej pory). Na początku XIX w. Bahrajn został uzależniony od Wielkiej Brytanii i w 1892 r. stał się jej protektoratem. W 1968 r. kraj wszedł w skład Federacji Emiratów Arabskich (wraz z Katarem i państwami tworzącymi obecne Zjednoczone Emiraty Arabskie). W 1971 r. Bahrajn wyszedł z Federacji, stając się odrębnym, niepodległym państwem. Podczas wojny w Zatoce Perskiej Bahrajn stał po stronie koalicji antyirackiej.szkoły językowe Wrocław - szkoła tańca kraków - Źródłem zamożności kraju jest eksploatacja złóż ropy naftowej.

Ludność: 634 tys. mieszkańców (2000)

Gęstość zaludnienia: 918 osoby/km² (2000)

Przyrost ludności: 1,78% (2000)

Główne miasta: Al-Manama (zespół miejski - 142 tys. mieszkańców, 1992), Al-Muharrak (78 tys. mieszkańców), Dżidd Hafs (48 tys. mieszkańców)

Języki: arabski, angielski, farsi, urdu

Religie: islam: 85% (szyityzm: 51%, sunnityzm: 34%), chrześcijaństwo: 7%, hinduizm

Skład etniczny: Arabowie: 74%, Hindusi, Pakistańczycy, Europejczycy

Produkt krajowy PKB (według parytetu siły nabywczej): 8,6 mld USD (1999)

Produkt krajowy na 1 mieszkańca (według parytetu siły nabywczej): 13 700 USD (1999)

Eksport: 3,3 mld USD (1998)

Import: 3,5 mld USD (1998)

Inflacja: 0,5% (1998)

Bezrobocie: 15% (1998)

Główne produkty przemysłowe: wyroby petrochemiczne, odzież, papier, energia elektryczna

Główne produkty rolne i hodowlane: mięso owiec, kóz, warzywa, owoce

Górnictwo: ropa naftowa, gaz ziemny

Przyjazdy: 550 tys. osób

Przychód z turystyki: 150 mln USD

Ustrój: monarchia absolutna

Monarcha: szejk Amir Hamad bin Isa Al Chalifa

Premier: szejk Chalifa ibn Salamn al-Chalifa

Parlament: Majlis al-Szura (Rada Doradcza przy szejku) - 30 członków

Główne partie polityczne: zakaz działalności

Przynależność do organizacji: ONZ, Liga Arabska, Organizacja Krajów Arabskich Eksportujących Ropę Naftową, Rada Współpracy w Zatoce Perskiej